lip 152011
 

karta kredytowa

Karty debetowe

Karta debetowa (ang. Debit Card) funkcjonuje na zasadzie rozliczenia transakcji wykonanej przy użyciu karty natychmiast po uzyskaniu przez bank informacji o jej przeprowadzeniu. Znaczy to, że rachunek posiadacza karty, który wykonał transakcję z użyciem karty debetowej, zostanie obciążony przez bank bezzwłocznie jak tylko informacja o transakcji dotrze do banku. Okres ten zależy jednak od wielu czynników, np. od tego gdzie była wykonana transakcja, rodzaju jej rozliczania oraz od systemu informatycznego stosowanego przez bank. Może zatem wynosić od niemalże kilku sekund od przeprowadzenia transakcji aż do kilku (lub nawet kilkunastu) dni. Aby skrócić ten okres i wzmóc bezpieczeństwo obrotu kartowego, banki dodatkowo blokują środki na rachunku posiadacza karty na podstawie tzw. autoryzacji transakcji. znaczy to, że od momentu wykonania transakcji aż do momentu jej rozliczenia z rachunku, kwota transakcji jest zablokowana na rachunku posiadacza karty i nie można jej wypłacić ani z użyciem karty ani też innymi metodami (np. poprzez wypłatę w placówce banku). Kartą debetową można wykonywać transakcje gotówkowe i bezgotówkowe do wysokości środków na rachunku (często powiększonych o przyznany limit kredytowy bądź debetowy). Zdarza się jednak, że ze względów technicznych bank wydaje kartę debetową z ustalonym limitem wydatków np. dziennym, tygodniowym bądź miesięcznym. Znaczy to, że kartą debetową możemy posługiwać się do wysokości przyznanego limitu, niezależnie od wielkości środków na rachunku.

Karty kredytowe

Karta kredytowa (ang. Credit Card) to wariant kart, których uzyskanie nie wiąże się z koniecznością otwierania rachunku w banku, na który będą wpływały nasze dochody. Do wydania karty kredytowej wystarczy wyłącznie złożyć wniosek (z zasady zawierający szereg różnego rodzaju pytań dotyczących naszej sytuacji finansowej) plus załączyć dokumenty wymagane przez bank – najczęściej są to dokumenty poświadczające wysokość naszych zarobków, np. zaświadczenie o zarobkach i stażu pracy wystawione przez naszego pracodawcę. Na tej podstawie bank ocenia naszą zdolność kredytową i ustala wysokość limitu kredytowego. Dla świeżych klientów bank najczęściej przyznaje bazowy limit, który po pewnym czasie dobrej współpracy z bankiem może zostać podwyższony przez bank. Posiadacz karty kredytowej może wykonywać transakcje do wielkości przyznanego limitu kredytowego. Raz w miesiącu bank sumuje wszystkie transakcje i wysyła posiadaczowi karty zestawienie tych transakcji informując równocześnie o kwocie zaciągniętego kredytu przy użyciu karty. Reguły spłaty kredytu ustalane są przez każdy bank samodzielnie. W większości wypadków bank ustala pewną minimalną kwotę jaką właściciel karty zobowiązany jest do spłaty co miesiąc (może to być np. 10% zaciągniętego kredytu). Bank może także nie naliczyć żadnych odsetek od kredytu, jeżeli został on w całości spłacony w określonym terminie. Przyznany przez bank kredyt jest tak naprawdę kredytem odnawialnym, co oznacza że każda spłata zadłużenia zwiększa dostępny limit do dokonywania dalszych transakcji z użyciem karty. Przykład: karta kredytowa VISA Classic Lukas Banku SA.

Karty wirtualne

Karta wirtualna (ang. Virtual Card) to nowy wariant kart płatniczych zaprojektowanych jedynie pod kątem dokonywania transakcji bez fizycznego użycia karty. W ostatnich latach gwałtowny rozwój internetu sprawił, iż coraz częściej możemy wykonywać także transakcje poprzez internet – przy czym mogą to być dowolne transakcje, począwszy od dostępu np. archiwum artykułów gazet aż do nieskończonej ilości sklepów internetowych, których wybór towarów nieraz przekracza ofertę tradycyjnych sklepów. Wraz z rozwojem sklepów internetowych zwiększa się liczba osób chcących realizować transakcji w sieci. W tym celu organizacje płatnicze wraz z bankami zaprojektowały nowy sposób realizowania transakcji – właśnie przy użyciu wirtualnej karty. Wdrożenie karty wirtualnej nie niesie jednak żadnych specjalnych rozwiązań zwiększających bezpieczeństwo sklepu internetowego jak i właścicieli kart (zarówno kart tradycyjnych jak i wirtualnych). Można zaryzykować twierdzenie, iż jest to ledwie nowy sposób działań marketingowych mających za intencję dotarcie do pewnej grupy klientów banku. Podstawowa różnica w porównaniu ze standardową kartą plastykową jest taka, iż kartą wirtualną nie możemy dokonać transakcji w normalnym punkcie handlowo-usługowym. Nie wypłacimy nią również pieniędzy w bankomacie czy kasie banku. Do karty nie jest także dostępny kod PIN, jednakże generowane są kody weryfikujące o nazwie CVC2 lub CVV2 (kody te są również aktywowane do większości tradycyjnych kart płatniczych). Karta wirtualna służy zatem wyłącznie do dokonywania transakcji typu MOTO (czyli transakcje realizowane drogą pocztową i telefoniczną) oraz transakcji internetowych. Karta wirtualna może zostać przekazana w formie papierowej (czyli odbieramy z banku kopertę, podobną do koperty z kodem PIN, w której zapisany jest numer karty, data jej ważności oraz kod weryfikujący CVC2 lub CVV2) albo może zostać też wydana w postaci typowej plastikowej karty (jednakże taką kartą wirtualną nadal nie można wykonywać transakcji w bankomatach oraz punktach handlowo-usługowych).
Przykład: eKARTA mBank’u